‘Calm and peacefull mind’

Vandaag weer eens teruggeweest in het dorp waar ik ben opgegroeid, waar ik in principe de eerste twintig jaar van mijn bestaan (inclusief 6 jaar in het vlakbij gelegen buurdorp) heb doorgebracht. Wat een bekende gezichten zag ik vandaag op de vrijmarkt met kermis en wat leverde dat weer een flink aantal indrukken en flashbacks naar het verleden op.

En dat leverde toch weer nieuwe indrukken en nieuwe inzichten op. Zo blijkt die nu gepensioneerde en in het verleden altijd zo serieuze buschauffeur – en vader van een klasgenoot van mijn broer – ineens een licht ballorige grapjas te kunnen zijn. Schitterend! Of ik heb hem nooit zo kunnen/willen zien, of hij is sinds zijn pensioen meer zichzelf geworden en losgekomen van het juk van het smetteloos door het leven moeten gaan in verband met een kreukloos imago vanwege zijn baan en werkgever.

En dat mooie meisje – vrouw tegenwoordig – waar ik voorheen nooit contact mee kon maken (ook nooit echt geprobeerd, altijd van een afstandje want in principe ben ik geen held) groette mij ineens in woord en gebaar vriendelijk alsof ze me kende. En uiteraard groette ik vriendelijk terug. Ik zat nu in een rijdende auto en kon niet even uitstappen om een praatje te maken maar had dat anders uiteraard wel even gedaan. Voor een ‘social talk’ met natuurlijk op de achtergrond ‘you never know’. Nooit geweten dat ze van mijn bestaan wist!

En verder natuurlijk de bekende gezichten van mensen die je altijd hebt gegroet en mensen die je niet vaak of liever niet groet. Want ook slechte herinneringen komen boven want bij het opgroeien tot een zo volwassen mogelijk mens maak je vrienden en ook vijanden, zo win je wel eens en ook verlies je zo nu en dan. Grappig hoe zo’n moment/verhaal van vroeger in die ene tel dat je iemand ziet lopen meteen weer in je brein – en het gevoel van dat moment – in al zijn scherpheid opduikt.

Nu als volwassene probeer ik zo weinig mogelijk vijanden te creëren alhoewel ik van menigeen hoor dat zoiets onmogelijk is. Zoiets proberen – en tegelijkertijd compleet c.q. zoveel mogelijk mezelf blijven – is voor mij toch wel een mooie uitdaging. En ook wel weer frustrerend wanneer zoiets niet lukt. Dan betekent een vijand ineens ook nog eens voor mij persoonlijk een nederlaag, dus eigenlijk een dubbel negatief gevoel. Dus probeer ik mezelf het leven makkelijker te maken door dat gevoel van nederlaag los te laten. Mediteren, kalm worden op de Boeddhistische wijze, helpt daarbij weet ik uit het verleden.

‘Everything rises and passes away’. Alles is een golfbeweging en het leven gaat altijd door. Dus wees maar gewoon jezelf, sta op goede voet met iedereen en leef het leven zoals het zich aandient. Al teveel zorgen en verwijten maken kan ten koste gaan van je kwaliteit van leven en dat is natuurlijk nooit de bedoeling.

Zo levert zo’n dagje in mijn geboortedorp weer heel wat stof tot nadenken op en is het uiteindelijk toch ook weer een bevestiging van de weg die ik wil gaan. Al is het een weg van ups en downs. En dat goede voornemen van weer beginnen met mediteren, ga ik binnenkort maar weer eens vertalen naar daadwerkelijke actie. Voor een ‘calm and peacefull mind’. Ohm.

Advertenties
Published in: on augustus 28, 2010 at 21:05  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://johanvogelzang.wordpress.com/2010/08/28/calm-and-peacefull-mind/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: