Bijzondere ontmoeting

Soms heb je dat, loop je zomaar ergens en heb je plotseling een bijzonder gesprek. Blijkt de gesprekspartner ook een burn-out te hebben gehad. Dacht er ook snel van te herstellen, duurde toch ook een jaar…

De man die ik tegenkwam werkt bij een bekend (familie)schildersbedrijf in Sneek. Ik heb niet met hem overlegd over dit verhaal, dus ik zal zijn naam uit privacy-overwegingen niet noemen. Zijn burn-out is inmiddels voorbij. Bij mij is het bijna zover, heb af en toe nog een terugval. Ik vertelde hem dat ik begin vorig jaar dacht: een paar weekjes rust en dan ben ik er weer. En dat het toch echt wel een jaar duurde voordat ik in elk geval weer aan het werk kon en dat weer aan kon. Sinds maart dit jaar werk ik weer. In loondienst ditmaal, scheelt behoorlijk wat kopzorgen in vergelijking met eigen bedrijf.

De schilder is een bijzonder iemand. Atheneum gedaan, daarna universitaire studie en uiteindelijk besloten zich het meest happy te voelen als schilder. De studie ‘voor niks’ geweest. Althans, zo lijkt het vaak voor de buitenwacht. Voor hem is het niet voor niks geweest, in die periode is het voor hem duidelijk geworden wat het beste bij hem past. Hij heeft plezier in wat hij doet, ook omdat hij anderen plezier schenkt. Hij maakt mensen gelukkig want knapt huizen, hekwerken en bruggen op met zijn schilderwerk. En dat geeft hem veel meer voldoening dan het werk dat hij zou hebben gedaan na zijn universitaire studie.

Zijn ervaring: rust nemen en… nee durven zeggen. Dat is een hele goede tip realiseerde ik mij meteen, want met mijn eigen bedrijf kon en wilde ik de laatste jaren nooit nee zeggen tegen een opdracht. Dat kon financieel-technisch ook niet meer toen ik besloot de groei van het bedrijf te tonen met een fraai (gehuurd) kantoorpand in het centrum van Sneek. En dus raakte ik wel eens een klant kwijt als ik teveel opdrachten had aangenomen en het me niet lukte enkele deadlines te halen. En dan verlies je dus klanten, je verliest zelfvertrouwen en de sneeuwbal die een lawine kan worden is in de maak.

De schilder is er sterker uit gekomen. Bewuster. Ik hoor van verschillende kanten dat dat kan. Dat hoor ik ook van een goede bekende c.q. vriendin. Toen ze haar huidige man leerde kennen had hij ook een burn-out. Ze schrijft over die periode: “Veel praten, ook met een psycholoog, rusten, durven doen wat je wilt enzovoort.  Viel niet altijd mee….. ” Volgens haar komt iedereen die zoiets heeft gehad er sterker uit. Ik heb ook professionele hulp gezocht, uitgerust, en ik durf te stellen dat ik bijna weer de oude creatieve ik ben. Maar ik ben er nog niet helemaal.

Zal denk ik moeten durven mijzelf te zijn, accepteren dat ik niet aan alle verzoeken kan voldoen, niet iedereen te vriend kan houden. Maar makkelijk is dat zeker niet, ook niet voor mijn omgeving. Want standaard zal ik (helaas) nooit worden en dat is wel eens lastig te begrijpen. Ik begrijp het zelf ook lang niet altijd. Maar ik zal het toch maar gewoon doen, het is waar ik mij happy bij voel en waarbij ik op mijn best ben.

Advertenties
Published in: on juni 29, 2010 at 11:24  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://johanvogelzang.wordpress.com/2010/06/29/bijzondere-ontmoeting/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: