Bab, sjoebab, sjaboem, padiedeldiediedeldiedoem, the mind is a wonderfull and very strange thing. Heerlijk – bij tijd ende wijle – soms ook verschrikkelijk. Want zelfs mijn geest heb ik niet altijd in bedwang. Verplicht gelukkig zijn, ik wil het zo graag, zo lastig. En dan ben ik het soms ineens zomaar, uit het niets. Zonder iets. Terwijl er ook nu en vandaag genoeg is om me zorgen over te maken.
Tja, let it be, niet druk over maken 
Genieten. Lekker relaxed, vet en chil en zo. Niet benoemen, want dan kan het ook weer weg zijn, dat de zorgen die net waren weggestopt het weer overnemen… Maar die zorgen, die zorgen wel voor zichzelf, die laat ik me nu even niet bezorgen. Sjabab sjaboen, wat gewoon, eenvoudig en simpelweg gelukkig zijn al niet kan doen!
